كان سؤالا منطقيا هل تستمتع الضحيه بالعذاب ؟
وكانت الاجابة اكثر منطقيه نعم عندما تتيقن انها تستحق ذلك تبدأ فى الاستمتاع بتعذيبها وبالعكس تتفنن فى اضافه بنود اضافيه من العذاب كى تشعر انها كفرت عن ذنبها
ولكن اى ذنب
وهل اى عقاب فى تلك الدنيا يجب ان يكون بعد اقتراف ذنب ما
اكيد هذا ما اتخيله
لا..لاتتخيلى ذلك جميعا نكفر عن ذنب لم نقترفه ما ذنبنا نحن عندما قرر ادم وحواء الاقتراب من الشجرة المحرمه
"فتلقى ادم من ربه كلمات فتاب عليه"
تاب عليه لكنه لم يتب علينا
اكل هو من التفاحه-اصلا التفاح لا يجب ان يكون من الفواكه لا اعلم ما اغراه بالاكل منها ياريتها كانت شجرة فراوله مثلا او مانجه كانت تستاهل الطرد - هو اكل من التفاحه وغفر له ايضا لكن كتب علينا نحن التكفير عن ذنب لم نرتكبه
نعاقب على جرم لم نشهده حتى
اعتقد انه يجب ان تصمتى الان

انا ويوسف

يوسف ابنى انا

يوسف بقى عنده 4 شهور و 5 ايام ماشاء الله








يوسف بيحب فيروز


كانت الساعه بعد الساعه اربعه الفجر بشويه ويوسف مش راضى ينام وعمال يعيط اول لما شفلت فيروز بالصدفه سكت ولما الاغنيه خلصت بدأ يعيط تانى
فضل يسمعها لحد مانام

يوسف جميل اوى بيشدنى من شعرى وبيخربشنى فى وشى بس -
لما اكون زعلانه بيكلمنى ويضحكلى ويصالحنى

يوسف بيحب يكون على طول فى حضنى ولما اسيبه عشان اعمل اى حاجه بيزعل -

يوسف طول ماهو فى حضنى عنيه فى عنيا وماسك فى اديا بالرغم من ان اديا متلجه بيصر على كده ولو حاولت اشدها منه عشان مايبردش بيرجع يمسكها تانى من غير مايهتم

احلى هديه بعتهالى ربنا
ربنا يحفظك ويخليك ليا
يارب

فتح عينه.. نظر حوله ..لم يكن هناك اخذ يبحث لكنه لم يجد احد ..
بدا يشك اكان هناك احد فى يوما ما ام لم يكن هناك احدا فى الاصل سواى..
بدأ يتسائل
اكنت بمفردى منذ البدء؟
لم يتوصل للاجابه حتى احساسه الذى اعتاد منه على اجابات حاسمه لم يعد يعطيه اجوبه اصبح مشوش ليس بفعل عطل او عطب ما اصابه بل موقف اخذه ضده فقد كان دائما يعطيه الاحساس الحقيقى والاجابات الصحيحه لكنه كان يتجنبه ويقهرة ويزيحه جانبا لهذا اضرب عن العمل وتركه مشوشا ليواجه ما يستحق

...........................................

ذلك الاحساس القاتل بالحنين
يتذكر كل شىء حتى ابسط التفاصيل
كل شىء حاضر بقوه كانه حدث توا
يقترب من الهاتف يحاول ان يروى بعض ذلك الحنين ..للحظه يتردد ثم يتراجع ..
لانه يعلم ..لن تزيده تلك الكلمات عبر الهاتف الا ظمأن

بقالى كتير ما كتبتش بس حاسه دلوقتى انى عايزه اكتب جوايا حاجات كتير اوى بس عارفه برضه عمرى ما هعرف اوصلها _المختارين فقط سيستشعروها_
اشعر ان الكلمات اصبحت غريبه
من زمااااااااااااااااااان جدا وانا عندى ازمه مع الزمن مش قادره افهمه ولا افسرة ولا استوعبه
من كام يوم كان عيد ميلادى 23 يوليو اكيد يعنى كل البشر عرفاه قبلها بكام يوم برضه فضلت مستنياه وحاسه ان المفروض بقى تحصل حاجه جديده جه اليوم بس ما حصلش اى شىء جديد ولا الشمس اتحركت من مكانها ولا البشر اللى على ضهر كوكب الارض اختفوا _كما احلم كل يوم_ استسلمت للواقع كل اللى حصل ان سنى بس اللى زاد سنه يااااااااااااااااااااااااااااااه بقيت 25 سنه انا كبرت فعلا
اليوم ده جتلى 6تليفونات ورسايل فرحتنى جدااااااااا وخدتنى من التفكير فى معضلة الزمن دى و هما دول الناس فعلا اللى كنت محتاجه اسمع صوتهم وقتها حاسيت انى طايرة

طيرى يا طيارة طيرى يا ورق وخيطان نفسى ارجع بنت صغيرة على سطح الجيران وينسانى الزمان على سطح الجيران
مش عارفه ليه الزمن مابينسانيش مع الوقت بواجه حجات بس بجد مش قادرة اتحملها كتير اوى عليا مش قصدى حاجات وحشة بس لاء كمان حاجات كويسه بس انا من قدها كل اللى عيزاه كنت افضل زى ما انا على سطح الجيران ولا هموم ولا مسئوليات ولا تفكير ولا تعامل مجبوره عليه مع بشر .. بجد الزمن ده مش قادرة افهمه كنت عيزاه يسبنى فى حالى لا عايزه الحلو منه ولا الوحش يبعد وبس ..
بجد انا بخاف من الزمن
فات وقت كتير اوى من اخر بوست كتبته بس بكتب دلوقتى حاسه ان ما فتش حاجه حصلت وحاسه انى ما اتغيرتش بالرغم من التغيرات الكتييييييييييييييييييييير ..لاء بجد دعاء ما اتغيرتش فى حاجات كتير اه اللى اتغيرت لكن انا.. لاء
المشكله بقى ان حصلت فى الفترة اللى فاتت حاحات كتير بس ايش عرفنى انها حصلت ايه اللى يأكدلى ان فيه وقت مر.. هو دلوقتى مش اكتر من مجموعة صور وخيالات فى دماغى مش اكتر مش عارفه هى حصلت حقيقى ولا لاء اصلا مش عارفه ان انا بكتب دلوقتى بجد ولا مجرد حلم وخيال والواقع اللى انا فيه مختلف خالص مش عارفه بجد مش عارفه
هو ده الزمن ..معضله
مش مهم المهم انى كتبت وخلاص
بجد كل حاجه وحشتنى

امرأة لا عقلانية

تحتاجنى دائما ان ابرر ان ابرهن ان اعلل
ان اقول اسباب
يا سيدى افهمنى
انا امراة لا عقلانه
فا ارجوك لا تطلب منى تفسيرات
لاننى ببساطه
ليس لدى اجابات

مجاش فى بالك تسأل نفسك سؤال ..وبعدين؟
مش عارفه ليه حاسه اننا عايشين فى مسلسل او فيلم كل يوم الواحد يدخل فى احداث وحوارات وحاجات كتير بس مع الوقت بعد ما الواحد يندمج فى الدور يرجع يفكر تانى ..
امممممممممممم ..طيب وبعدين ادينا عشنا الدور ومثلناه كويس كمان والمشاهدين مبسوطين والممثلين متكيفين والدنيا فل اهو
السؤال دلوقتى
طيب وبعدين؟؟؟؟؟؟؟؟؟
سؤال ممكن سهل جدا بس الاجابه صعبه
حد فيكو ممكن يقولى بعد كل اللى هو عايشه ده سواء حلو او وحش ايه بقى..هه ايه؟
لو كنا ابطال فيلم سينما كنا هنعمل الفيلم وناخد اجره كام مليون وندخل بعدها دور ولو زهقنا ممكن نبطل تمثيل او ممكن ناخد دور تانى مختلف عن الادوار اللى عملناها وكده يعنى.. يعنى حاجه مسليه كده
لكن احنا بنعمل كل ده ليه؟

i am
in
love